به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از سیانان، این خبر برای رأیدهندگان آمریکایی تعجبآور نبود. نظرسنجیها نشان میدهد آنها از هزینه بالای زندگی که از زمان همهگیری کرونا ادامه داشته اما امسال با سیاستهای ترامپ - از جمله تعرفهها و در درجه اول جنگ ایران - تشدید شده است، خشمگین هستند.
برای کاهش بخشی از درد قیمتها، دولت ترامپ به شدت به ترفندهای خود متوسل شده است. بیش از یک ماه پیش، نیروی دریایی ایالات متحده تلاش گستردهای را برای کمک به نفتکشهایی که نفت خلیج فارس را از تنگه هرمز خارج میکنند، آغاز کرد. در یک تلاش غیرمنتظره، ترامپ هفته گذشته از توافقی جنجالی برای لغو برخی از تحریمها علیه روسیه برای واردات مقدار نسبتاً کمی از گازوئیل این کشور خبر داد.
ایران و متحدان یمنی آن اکنون هر دوی این عملیاتها را تضعیف میکنند. افزایش حملات به نفتکشها و زیرساختهای نفتی در طول هفته گذشته، قیمت نفت و گازوئیل را بالاتر برده است. این اختلال باعث شده است عبور و مرور از تنگههای هرمز و باب المندب پس از بهبود نسبی به سطوح پیش از جنگ، به شدت کاهش یابد.
دولت ترامپ هرگز قرار نبود مشکل تورم را در ماه منتهی به انتخابات میاندورهای حل کند. اما آخرین تلاش آن برای انتشار اخبار مثبت در مورد قیمتها، این هفته با شکست مواجه شد.
تورم
شاخص قیمت مصرفکننده روز چهارشنبه، داستان آشنایی را نشان داد: تورم در ماه سپتامبر همچنان رو به افزایش بود که عمدتاً ناشی از افزایش هزینههای انرژی بود.
قیمت بنزین در طول ماه ۹.۱ درصد افزایش یافت و در پایان ماه سپتامبر، بیش از ۳۴ درصد بیشتر از زمان مشابه سال گذشته بود. قیمت نفت کوره ماه گذشته ۱۵.۳ درصد افزایش یافت و در طول سال گذشته بیش از ۷۴ درصد افزایش یافت.
این هزینههای بالاتر در حال گسترش به سایر بخشهای اقتصاد است. طبق گزارش مودیز آنالیتیکس، جنگ ایران برای هر خانوار آمریکایی به طور متوسط ۲۰۰۰ دلار هزینه اضافی دارد. به ویژه نگرانکنندهترین نکته در گزارش تورم روز چهارشنبه، افزایش شگفتانگیز هزینههای مسکن و اجارهبها بود که سهم شگرفی در تورمی داشت که در بهار و تابستان کاهش یافته بود.
تمام خدمات در این ماه 0.4 درصد افزایش یافتند - قیمتهایی که معمولاً افزایش مییابند، زیرا استودیوهای یوگا، خدمات چمنزنی و موارد مشابه برای جبران افزایش هزینههای خود، از مشتریان هزینه بیشتری دریافت میکنند. قیمت این خدمات ممکن است فقط یک اثر جانبی از جنگ ایران باشد، اما اقتصاددانان وقتی قیمتها افزایش مییابند نگران میشوند، زیرا معمولاً «چسبنده» هستند.
تنگه هرمز
ایران همه اینها را میداند. از فشار سیاسی که ترامپ و حزب جمهوریخواه او با آن روبرو هستند، آگاه است و میداند کدام ماه از سال است.
به گفته کپلر، یک سرویس ردیابی دریایی، پس از یک سپتامبر نسبتاً آرام، حداقل ۱۸ کشتی در داخل و اطراف خاورمیانه طی دو هفته گذشته مورد حمله قرار گرفتهاند. روز سهشنبه، به نظر میرسید انصارالله متحد ایران به دفتر مرکزی غول نفتی دولتی آرامکو عربستان سعودی حمله کردند.
مت اسمیت، تحلیلگر کپلر، گفت: «به نظر میرسد ایران در تلاش است تا قیمت نفت را قبل از انتخابات میاندورهای بالا نگه دارد و بهترین راه برای انجام این کار، افزایش حملات بوده است - هم از جانب خودشان و هم از طریق یمنیها.»
روایت دائماً در حال تغییر در مورد اینکه چه کسی تنگه هرمز را کنترل میکند، بار دیگر تغییر کرده است. عملیات پیچیده ناوگانهای تاریک تحت حفاظت دریایی که نفت خلیج فارس را از تنگه خارج و آن را به نفتکشها در خلیج فارس تخلیه میکنند بسیار موفق بود. تنها چند هفته پیش، ترانزیت نفت از تنگه هرمز تقریباً به طور کامل به سطح قبل از جنگ خود بازگشته بود.
طبق گزارش کپلر، طی هفت روز گذشته، ترانزیت نفت و سوخت از طریق این تنگه به ۵۴ درصد از سطح قبل از جنگ کاهش یافته است. دن پیکرینگ، بنیانگذار و مدیر ارشد سرمایهگذاری در شرکت پیکرینگ انرژی پارتنرز، گفت که انتقام ایران نباید کسی را غافلگیر کند.
او گفت: «در حالی که ایالات متحده موفقیت خود در رساندن نفت خام بیشتر به بازارهای جهانی را در بوق و کرنا میکند، تا حدودی مانند این است که یک تابلوی «من را بزن» بزرگ را به نمایش گذاشته است. ایران تقریباً به همه حمله میکند. در همین حال، انصارالله، نماینده ایران، به عربستان سعودی حمله میکنند و نتایج چشمگیری به دست میآورند.»
حملات اخیر انصارالله به زیرساختهای عربستان سعودی، خطرات جنگ را افزایش داده است. اگرچه بازار نفت پس از حمله موفقیتآمیز اما قابل تعمیر به خط لوله حیاتی شرق-غرب عربستان سعودی تا حد زیادی از یک گلوله جان سالم به در برد، اما حملات اخیر ثابت میکند که درگیری به این زودیها فروکش نخواهد کرد.
برنده نهایی هنوز مشخص نیست: نیروی دریایی ایالات متحده ممکن است بار دیگر دست بالا را به دست آورد. دولت ممکن است راههای خلاقانه دیگری برای ورود بیشتر گازوئیل به بازار پیدا کند.
در این میان، بازنده مشخص است: مصرفکننده آمریکایی. سه هفته دیگر، آنها با رأی دادن در انتخابات میاندورهای، حکم خود را در مورد اقتصاد صادر خواهند کرد.